Wysokoalpejska Droga Panoramiczna Großglockner znajduje się tylko 20 minut drogi od Rauris. Jest to jedna z największych atrakcji turystycznych Austrii.

Została zbudowana już w roku 1935. Jej budowa trwała 5 lat i pracowało na niej ponad 300 robotników. Droga ma długość 48 kilometrów, na których jest 36 zakrętów.

Droga łączy miasta Bruck i Fusch an der Grossglocknerstrasse z platformą widokową pod najwyższym szczytem Austrii, Großglockner i miastem Heiligenblut.

Jak się tam dostaniemy. Z Rauris jedziemy w kierunku Zell am See, potem Bruck an der Grossglocknerstrasse i jedziemy wzdłuż doliny do Fusch an der Grossglocknerstrasse. Großglockner Hochalpenstraße zacznie się o parę kilometrów potem. Wjazd jest płatny, w roku 2019 bilet kosztował 36,50 euro za samochód osobowy. Pełen cennik znajduje się tutaj.

Po przejechaniu przez bramki dużymi serpentynami szybko „wspinamy się” po zboczu doliny. Po drodze jest mnóstwo zatoczek z punktami widokowymi. Na samej górze tego odcinka znajduje się restauracja Fuschertörl, z której tarasu i parkingu wokoło są robione te najbardziej znane zdjęcia drogi (te z serpentynami). Obowiązkowo więc zatrzymujemy się i też pstrykamy takie zdjęcie 🙂

Z restauracji możemy jechać dalej po głównej drodze, albo zboczyć i wyjechać (ewentualnie iść pieszo) mały „pagórek” obok na jeszcze wyżej położony punkt widokowy na szczycie Edelweißspitze. Jest to najwyższy punkt całej trasy, znajduje się na wysokości 2572 m. n. p. m. Podobno przy dobrej pogodzie widać stamtąd nawet 30 różnych 3-tysiączników. Znajduje się tam również kolejna restauracja oraz sklep z pamiątkami.

Wracamy na główną drogę, przejeżdżamy przez mały tunel. Z naszej lewej strony będziemy mieć przepiękny widok na koniec doliny Seidlwinkltal (jednej z bocznych dolin w Rauris).

Przy wyjeździe z kolejnego tunelu pod przełęczą Hochtor znajduje się drugi najwyższy punkt trasy, 2504 m. n. p. m.

Za tunelem zjeżdżamy w dół. Będzie tam małe rondo. Najpierw jedziemy w prawo w kierunku Großglockner. Jest to najwyższy szczyt Austrii, ma wysokość 3798 m. n. p. m. Obok niego jest największy w tym regionie lodowiec, Pasterze, który ma długość 10 km. Oba zobaczymy na końcu trasy z kilku różnych punktów widokowych.

Na końcu tej drogi znajduje się również obserwatorium im. Swarovskiego, gdzie przez potężne lunety można obserwować okolicę. Obowiązkowo trzeba spojrzeć w dół, żeby zobaczyć żyjące na zboczu pod tarasem widokowym świstaki.

Po nacieszeniu się widokami wracamy z powrotem do ronda i jedziemy albo wracamy z powrotem w kierunku Fusch, albo jedziemy na koniec Großglockner Hochalpenstraße w kierunku miasta Heiligenblut (więcej o nim w kolejnym artykule).

Uwaga: jadąc do Heiligenblut wyjedziemy z płatnej części Großglockner Hochalpenstraße. Nasz bilet jednak uprawnia nas również do drogi powrotnej. Bramki mają system rozpoznawania numeru rejestracyjnego, wiec w drodze powrotnej powinny nam się automatycznie otworzyć. Niemniej, w razie problemów trzeba bezwzględnie zatrzymać otrzymany przy wjeździe bilet.

Nawet przy ładnej pogodzie polecam zabranie ze sobą dodatkowych ciepłych ubrań. Przewyższenie drogi to 1500 metrów i pogoda, jak to w górach, może się bardzo szybko zmienić.